De koorddanser en het wiebelende bierflesje

Docent Piermario Clara liet ons ter inspiratie een filmpje zien van een koorddanser. Het zou de komende dagen, zo stak hij van wal, gaan om balans, om zwaartekracht en over mogelijkheden om je zenuwstelsel te trainen. Vervolgens zette hij een leeg bierflesje op tafel en tikte tegen de bovenkant. Dat kreeg je niet makkelijk om. “Als je dit flesje op zijn kop zet, komt het meer overeen met het menselijk lichaam”,  vervolgde Piermario zijn verhaal. “En als je het flesje dan ook nog op een kussentje zet, zie je dat balans houden steeds delicater wordt.”

Met die twee beelden voor ogen: de koorddanser en het wiebelende bierflesje, exploreerden we met 10 studenten, organizers Helen Land en Jessie Kuipers en docent Piermario Clara, de wereld van balans en ontspanning, zowel fysiek als mentaal.  

Fysieke en mentale ontspanning

Bij fysieke balans gaat het om het vermogen van je lijf om -staand en in beweging- je gewicht zo ontspannen mogelijk te verdelen over je basis. Het mentale gevolg van meer balans in je lijf, vertaalt zich naar meer zelfvertrouwen en daarmee gecontroleerder gedrag. En wie wil daar niet meer van?

Om meer inzicht te krijgen in hoe het lichaam dat regelt, gaf Piermario ons veel informatie over de werking van ons zenuwstelsel en wisselde dit af met Mentastics en tafelwerk. We ontdekten dat de Trager Approach een scala aan mogelijkheden biedt om je zenuwstelsel, met behulp van je brein, te trainen om zodoende je spiercoördinatie te verbeteren. Ook oefenden we met de kracht van ‘Reflex en respons’; een zachte manier om je spontane responsen te activeren en te trainen.

The power of nothingness

Reflecterend op de Acrobats training, ben ik (wederom) verrast door de ontdekking van ‘the power of nothingness’. Piermario vroeg ons om een lichaamsdeel te kiezen en om dit 5 minuten ‘slow motion’ te bewegen. En dan de oh-zo-belangrijke pauze om de lichamelijke sensaties te laten landen…

We werkten ook ‘slow motion’ op de tafel, onder andere door de nek van ‘de cliënt’ met minuscule bewegingen te mobiliseren. “De nek”, zo doceerde Piermario, “speelt een cruciale rol bij het verwerken van visuele informatie. Hoe soepeler de nek, hoe beter je (onbewust) visuele informatie die cruciaal is voor je balans, kunt vergaren en verwerken.” Meer soepelheid in mijn nek maakt het voor mijn brein dus makkelijker om evenwicht te bewaren. Dat is een mooie ontdekking.

Piermario leert ons ook hoe je als practitioner -met de focus op het binnenoor en de ogen- het zenuwstelsel kunt stimuleren. En ook de huid verdient aandacht in dit verband. “Dat is”, verteld hij, “ook een belangrijke informatiebron voor het brein als het om evenwicht gaat. En 80% van ons brein is ingericht voor het (bewuste en onbewuste) bewegen van ons lichaam. Dat vermogen kan je trainen, zolang de verbindingen in het brein goed zijn. Zoals een acrobaat traint om zijn of haar act te verbeteren, zo kan iedereen, meer of minder valide, zijn zenuwstelsel trainen om adequater, sneller en met meer soepelheid de zwaartekracht te trotseren”.

 Ik ervaar dat bewegen vanuit ‘nothingness’ leidt tot meer ontspanning in mijn lijf en in mijn geest. En dat door ‘niets’ te doen!

Na 4 dagen verlaat ik moe en geïnspireerd onze Drentse trainingslocatie. Mijn ‘bierflesje’ is stukken beter in evenwicht dan bij de start van de training. Ook ik heb veel kennis en vaardigheden opgedaan om mijn cliënten te helpen bij het verbeteren van hun fysieke en mentale balans. Het slappe koord laat ik nog even aan de professionele koorddansers…

Met dank aan Piermario, Helen en Jessie en mijn medestudenten. Het deed me goed om weer eens samen met ons mooie werk bezig te zijn.

Annette Kroes